नाट्यसृजन एकांकिका स्पर्धा

बीएमएम कन्व्हेन्शन सिअ‍ॅटलच्या (BMM Convention Seattle) निमित्ताने भरवलेल्या नाट्यसृजन एकांकिका स्पर्धेची प्राथमिक फेरी पाहण्याचा योग आला. दोन्ही गोष्टींचा आनंद आहे, एक तर कन्व्हेन्शन सिअ‍ॅटलमध्ये होतंय आणि दुसरी गोष्ट एकांकिका स्पर्धांचं आयोजन होतं आहे... म्हणजे आपण आपलं मूळ कधी विसरत नाही, ते तुम्ही जपून ठेवताय म्हणजे तुमचं खरं तर कौतुक.

तर अशा सात ते आठ एकांकिका पाहायच्या, विजय केंकरे आणि मी याचे दोन परीक्षक होतो आणि दोघांनी चर्चा करून पुढे एकांकिका कुठल्या पाठवायच्या अंतिम फेरीत, त्या ठरल्या. एकांकिका चांगल्या दर्जाच्या होत्या. प्रत्यक्ष रंगमंचावर त्या तुम्ही सादर करताना त्याचा परिणाम अधिक येणार आहे. अर्थात यासाठी तुम्हाला तालीमीची अधिक गरज लागणार आहे, ती तुम्ही करालच.

मुळात मला कौतुक एका गोष्टीचं वाटतं की, या सगळ्या तुमच्या कामाच्या गर्दीतून तुम्ही हा वेळ कसा काढता? आपण सगळ्यांनी तो वेळ त्याला दिला, त्याला महत्व दिलं, याबद्दलही कौतुक. जी कोण मंडळी आपली संस्कृती जपण्याचा प्रयत्न करतात, ते यशस्वी करण्याचा प्रयत्न करतात, त्यांनी नुसतं 'मम' म्हणायला हात तरी लावा, हे खूप महत्वाचं आहे असं मला वाटतं. भरपूर लोकांनी यावं असं अपेक्षित आहे. खरं तर आल्मोस्ट झटका प्रत्येकाने आणि या संमेलनाला उपस्थित राहा.

'नाट्यसृजन' एकांकिका स्पर्धा २०२६. मी त्याच्या प्राथमिक फेरीचा परीक्षक होतो. मुळात अमेरिकेमध्ये किंवा भारत देशाच्या बाहेर अशा प्रकारचा उपक्रम होतोय, हीच गोष्ट मुळात स्तुती करण्यासारखी आहे. आणि नुसता उपक्रम नाही, तर मला आश्चर्य वाटलं की, इतके वेगवेगळे विषय आणि त्यांचं वेगवेगळ्या पद्धतीचं सादरीकरण. परीक्षण करताना मला खूप मजा आली. माझ्याबरोबर अरुण नलावडे होता. अरुणलाही खूप मजा आली असणार.

आपली प्रोफेशनल असावं, इतके काही लोकांनी त्याच्यात चांगलं काम केलं होतं आणि या अशा प्रकारच्या एकांकिका स्पर्धा अमेरिकेमध्ये काय, युरोपमध्ये काय, भारताच्या बाहेर सातत्याने होत राहिल्या पाहिजेत. कारण प्रत्येकाला आपलं म्हणणं नाटकाच्या माध्यमातून मांडायची ही संधी आहे. आणि असं म्हणणं प्रत्येकाने मांडलं पाहिजे. तसेच एकांकिका अंतिम फेरीसाठी आम्ही निवडलेल्या आहेत, त्या सगळ्यांना शुभेच्छा.

मला एक जाणवलेली गोष्ट महत्वाची अशी की, तिथे मंडळी लिहितायत. प्रत्येक राज्यामध्ये, जिथून-जिथून एकांकिकेच्या प्रवेशिका आल्या आहेत, तिथे लोकांनी एकांकिका लिहिल्या होत्या. मला असं वाटतं की, एका बाजूला आपण म्हणतो मराठी भाषा, भाषेचं संवर्धन करायला पाहिजे, तर आज आपल्या देशाबाहेर, बीएमएम कन्व्हेन्शन इतकी वर्ष अमेरिकेत होतंय, युरोपमध्ये कन्व्हेन्शन होतंय, आता युरोपमध्ये एकांकिका स्पर्धा झाली, तरीही आता अमेरिकेत एकांकिका स्पर्धा होणार, खूप-खूप आनंद होत होता, मजा येतेय हे सगळं बघायला.